Historia farb proszkowych zaczęła się około 35 lat temu. Zalety tych farb takie jak: łatwość stosowania, rozwiązania proekologiczne, wysoka jakość przy niedużych kosztach spowodowały, że technologia proszkowa zdobyła w ciągu tego okresu naprawdę duży udział w rynku. Zakłady, które miały lakiernie ciekła bardzo chętnie przechodziły na malarnie proszkowe, ze względu na dużą uciążliwość tych pierwszych. W ten sposób zaczął wzrastać popyt na farby proszkowe.

Sposób nanoszenia farby w tej technologii polega na rozpylaniu proszku za pomocą pistoletów i sprężonego powietrza. Proszek jest ładowany elektrycznie, po czym jest przyciągany przez uziemione przedmioty, które mają być malowane. Proces malowania odbywa się w kabinie malarskiej. Później przedmiot jest przenoszony do pieca i w temperaturze 160 – 200 stopni następuje proces topnienia się żywicy. W tym momencie zaczyna działać utwardzacz. W procesie wypalanianie przedostają się do atmosfery szkodliwe substancje. Powłoka uzyskana z farb proszkowych jest tańsza, a jej właściwości mechaniczne, typu wytrzymałość na uderzenia lub zarysowania oraz odporność antykorozyjna, są o wiele lepsze niż w przypadku powłok tworzonych za pomocą farb ciekłych. Minusem tej metody jest to, że nie wszędzie da się ją zastosować, np. farbą proszkową nie można malować drewna, tworzyw sztucznych, elementów o dużych gabarytach. Jednak większość urządzeń sprzętu AGD, lodówek, grzejników, a także stolarki aluminiowej jest malowana metodą proszkową.